Strona g堯wnaGaleriaOpracowaniaLinki

 

DANTE ALIGHIERI - "BOSKA KOMEDIA"

przek豉d: Alina 安iderska

 

Piek這                Czy軼iec                Raj

 

 

CZY列IEC

 

PIE老 I

PIE老 II

PIE老 III

PIE老 IV

PIE老 V

PIE老 VI

PIE老 VII

PIE老 VIII

PIE老 IX

PIE老 X

PIE老 XI

PIE老 XII

PIE老 XIII

PIE老 XIV

PIE老 XV

PIE老 XVI

PIE老 XVII

PIE老 XVIII

PIE老 XIX

PIE老 XX

PIE老 XXI

PIE老 XXII

PIE老 XXIII

PIE老 XXIV

PIE老 XXV

PIE老 XXVI

PIE老 XXVII

PIE老 XXVIII

PIE老 XXIX

PIE老 XXX

PIE老 XXXI

PIE老 XXXII

PIE老 XXXIII

               PIE老 XXII

 

Sz鏀ty kr庵: Ob瘸rstwo. Stacjusz o rozrzutno軼i i sk徙stwie. Jego wyznania. Jab這 mistyczna.

 

 
1

   Ju anio, co nas do sz鏀tego ko豉

 

wi鏚, anio bo篡 zosta poza nami,

 

a wprz鏚 mi jeden znak wymaza z czo豉

4

   i wybranymi ju nazwa duchami

 

tych, kt鏎zy g這dni s sprawiedliwo軼i:

 

sitiunt rzek, a nie innymi s這wami.

7

   Ja za, przedziwnej czuj帷 si lekko軼i,

 

bez trudu szed貫m za duchy zwinnymi,

 

kiedy Wirgili m闚i j掖: - Mi這軼i

10

   ogie, co daje blask niebu i ziemi,

 

ledwo sam jasnym p這mieniem rozp這nie,

 

wnet mi這嗆 wznieca pomi璠zy drugimi.

13

   Przeto od chwili, gdy w nasze ustronie

 

podziemne zst徙i cny duch Juwenala,

 

i rzek, i mi這嗆 dla mi nosisz w 這nie,

16

   tak mi przychylno嗆 ku tobie zniewala,

 

jakiej zazwyczaj obcym nie udzielam,

 

a kr鏒k zda mi si tych stopni skala.

19

   Lecz powiedz (a gdy zbytnio si o鄉ielam,

 

przyjacielowi wybacz, ale prowad

 

dalej gaw璠 tak jak z przyjacielem),

22

   jako si mog這 w sercu twoim chowa

 

sk徙stwo zach豉nne, gdy m康ro嗆 takowa

 

z pe軟ej si duszy zda豉 promieniowa?

25

   Stacjusza one pobudzi造 s這wa

 

wpierw do u鄉iechu, a potem odrzecze:

 

- Znakiem mi這軼i ka盥a twoja mowa!

28

   ...Ile to razy fa連zywe oblecze

 

pozory jaka rzecz jeno dlatego,

 

瞠 si istotnych przyczyn nie dociecze!...

31

   S康zisz, jak widz z pytania twojego,

 

瞠m w przesz造m 篡ciu by sk徙stwem kaleki,

 

bo mi w鈔鏚 kr璕u napotka pi徠ego.

34

   Ot騜 wiedz, i瞠m wielce by daleki

 

od wszelakiego sk徙stwa, i brak miary

 

przeciwny karc dziesi耩krotne wieki.

37

   Gdyby za nie to, 瞠 do prawej wiary

 

zwr鏂i mi okrzyk tw鎩, gdy ci na ziemi

 

zbytnio dokuczy b陰d cz這wieczy stary:

40

   Czemu nie rz康zisz raczej 鄉iertelnymi,

 

o, 鈍i皻a 膨dzo z這ta, dobroczynnie!...

 

dzi bym g豉z toczy z duchy przekl皻ymi.

43

   Wtedy poj掖em, 瞠 zbytnio uczynne

 

d這nie te grzesz nieumiarkowanie

 

i 瘸l uczu貫m, jak za grzechy inne.

46

   ...Ilu ich kiedy w n璠zy zmartwychwstanie

 

przez niewiadomo嗆, i o takiej winie

 

trzeba przed zgonem skruchy da wyznanie!...

49

   I dowiedzia貫m si, 瞠 b陰d co p造nie

 

z przeciwnych 廝鏚e, ni jest sk徙stwo rodem,

 

pospo逝 z onym podleg dyscyplinie.

52

   Przeto, je瞠lim by z onym narodem

 

co op豉kuje sk徙stwo, abym moje

 

obmy skalanie, nie to jest powodem.

55

   - Kiedy- opiewa te okrutne boje

 

bli幡iaczych zgryzot nieszcz瘰nej Jokasty -

 

rzek on, co 酥iewa Bukolik nastroje -

58

   z tego, co Klio w lutni gra widlastej,

 

nie zda si, aby ju czci prawd wiary,

 

bez kt鏎ej za nic s zas逝g omasty.

61

   Je郵i za tak jest, jakich s這鎍 po瘸ry

 

tak o鈍ieci造 ci, i瞠 skierowa

 

w 郵ad za Rybakiem 瘸giel twej galary?

64

   Ten mu za na to: - Za tob彩 w璠rowa,

 

gdzie Parnas zdroje swe otwar przede mn:

 

pr鏂z 豉ski bo瞠j ty mi promieniowa!

67

   By貫 jak oni, co id w noc ciemn

 

i 鈍iat這 nios, co ich w cieniu chowa,

 

lecz drugim 軼ie磬 uka膨 tajemn,

70

   gdy m闚i: Wiek闚 ju idzie odnowa,

 

i sprawiedliwo嗆 wr鏂i i wiek z這ty,

 

i z nieba zst徙i na 鈍iat ludzko嗆 nowa.

73

   Przez ci poet by貫m! Przez ci cnoty

 

pozna貫m drog! Lecz, by poj掖 lepiej

 

co rzec chc, dodam jasnych barw naloty.

76

   Ju 鈍iat si ca造 spodziewaniem krzepi

 

dobrej nowiny, co j rozsiewali

 

wiecznego dworu pos造 tym, co 郵epi,

79

   a twoje s這wa te, com rzek i dalej,

 

z now nauk razem sz造 do stroju,

 

wi璚em lgn掖 do niej. Potem mi si zdali

82

   tak 鈍i璚i oni, co szli w ducha boju,

 

瞠 gdy m璚zono ich pod Domicjanem,

 

透y la貫m za nich w ci篹kim niepokoju,

85

   i p鏦i jeszcze 篡 mi by這 danym,

 

onychem wspomnia i za onych god貫m

 

pod捫am, ponad wszystkie podziwianym.

88

   Nim nar鏚 grecki w pie郾i mej zawiod貫m

 

na b鎩 teba雟ki, by貫m ju ochrzczony,

 

lecz tajnie, z trwogi przed posp鏊stwem pod造m,

91

   i udawa貫m pogan zabobony.

 

Taka ozi瑿這嗆 mi na czwarte stoki

 

zawiod豉 na wiek czterykro liczony.

94

   Ty przeto, co mi z oczu zdj掖 pow這ki,

 

kt鏎e mi kry造 taki skarb zaszczytny,

 

m闚, p鏦i wiod nas pod g鏎 kroki,

97

   k璠y Terencjusz jest nasz staro篡tny?

 

Cecyliusz, Plautus, Warrus? Wiesz-li? Stoj

 

鈔鏚 pot瘼ionych? Gdzie ich kr庵 pobytny?

100

   - Oni i Flakkus i ja mamy swoj

 

siedzib (rzek m鎩 pan) z tym greckim wieszczem,

 

co muzy mlekiem go nad wszystkich poj,

103

   w najpierwszym kr璕u przed lochem z這wieszczym

 

i rozmawiamy nieraz o tym szczycie,

 

sk康 boski nap鎩 on spada nam deszczem.

106

   Tam Eurypides z Agatonem 篡cie

 

po鈔鏚 nas p璠zi, Symonid i one

 

Greki, co laur im wie鎍zy skro obficie.

109

   Tam Deifil spotkasz, Antygon,

 

z tych, co imiona ich twa pie填 og豉sza,

 

sm皻nej Ismeny lica za透awione,

112

   t, co do zdroj闚 nemejskich zaprasza,

 

Deidamij z siostrzycami w parze,

 

Tetyd obok c鏎y Tejrezjasza.

115

   Milczeli teraz obydwaj pie郾iarze

 

wolni od trud闚 drogi, i patrzali

 

na widok, co im z g鏎y si oka瞠.

118

   Ju cztery s逝磬i dnia zosta造 w dali,

 

a pi徠a w豉郾ie ster uj窸a w d這nie,

 

w g鏎 kieruj帷 w霩, co blaskiem pali,

121

   kiedy rzek pan m鎩: - S康z, 瞠 ku stronie

 

prawej po brzegu niech nasz krok okr捫y,

 

jako鄉y zwykli po tej g鏎y sk這nie.

124

   Tutaj wi璚 zwyczaj by to nasz chor捫y,

 

a 瞠 闚 cny duch z nami szed w te kraje,

 

tym pewniej stopa nasza w g鏎 d捫y.

127

   Oni szli przodem, ja nie przyzostaj

 

w tyle i mowy s逝cham dla mnie drogiej,

 

kt鏎a do pie郾i natchnienie mi daje.

130

   Ale przerwa豉 wkr鏒ce pogwar b這gi

 

s這dkim i wonnym p這dem obci捫ona

 

jab這 spotkana na po這wie drogi.

133

   A jako sosna ku g鏎ze ramiona

 

coraz ma w篹sze, tu, odwrotnym sk豉dem

 

(mo瞠, by nie wdar si kto) w d馧 軼ie郾iona.

136

   Tam, gdzie zamkni皻a droga, nag造m spadem

 

z wysokiej ska造 czysty zdr鎩 wytryska

 

i z g鏎y skrapia li嗆 perlistym gradem.

139

   Obaj pie郾iarze podeszli tam z bliska,

 

spo鈔鏚 ga喚zi za g這s si przebija:

 

- Z onej potrawy szkod si uzyska!

142

   Potem za: - Wi璚ej my郵a豉 Maryja,

 

aby pocze郾ie odby造 si gody,

 

ni o swej ch璚i, co wam teraz sprzyja.

145

   Rzymianki dawne okrom czystej wody

 

nie zna造 zgo豉 innego napoju;

 

Daniel, nie strawy, lecz nauk czu g這dy.

148

   W z這tym za wieku szcz窷cia i pokoju

 

g堯d czyni 鈍ietnym przysmakiem 穎喚dzie,

 

pragnienie wod nektarem ze zdroju.

151

   Mi鏚 i szara鎍za po篡wieniem b璠zie

 

鈍i皻ego Jana, gdy 篡 na pustyni,

 

przeto na chwa造 tronie dzi zasi璠zie,

154

   jak Ewangelia to wiadomym czyni.

<<<                                                                 >>>