Strona g堯wnaGaleriaOpracowaniaLinki

 

DANTE ALIGHIERI - "BOSKA KOMEDIA"

przek豉d: Edward Por瑿owicz

 

Piek這                Czy軼iec                Raj

 

 

RAJ

 

PIE老 I

PIE老 II

PIE老 III

PIE老 IV

PIE老 V

PIE老 VI

PIE老 VII

PIE老 VIII

PIE老 IX

PIE老 X

PIE老 XI

PIE老 XII

PIE老 XIII

PIE老 XIV

PIE老 XV

PIE老 XVI

PIE老 XVII

PIE老 XVIII

PIE老 XIX

PIE老 XX

PIE老 XXI

PIE老 XXII

PIE老 XXIII

PIE老 XXIV

PIE老 XXV

PIE老 XXVI

PIE老 XXVII

PIE老 XXVIII

PIE老 XXIX

PIE老 XXX

PIE老 XXXI

PIE老 XXXII

PIE老 XXXIII

               PIE老 XXIX

 

Beatrycze rozprawia o przyczynach, czasie i miejscu stworzenia anio堯w, o ich przymiotach i w豉dzy, ich liczbie i wielko軼i Boga, kt鏎a sie w nich odbija, a tak瞠 wyg豉sza gwa速own inwektyw przeciwko z造m kaznodziejom i sprzedawaniu odpust闚.

 

 
1

   Ile up造wa mgnie od chwili onej,

 

Gdy wszed連zy pod znak Wagi i Barana,

 

Przejasna para Bli幡i徠ek Latony

4

   Trwa, horyzontem wsp鏊nym opasana,

 

I stoi w r闚nej dali od zenitu —

 

Do chwili, gdy si przewa篡 w dwie strony,

7

   Tyle milcza豉 Beatryks do szczytu

 

Zwr鏂ona, gdzie si tli punkt przes這neczny,

 

W twarzy swej pe軟a radosnego 鈍itu.

10

   Potem zacz窸a: „Pyta trud zbyteczny:

 

Twoje pragnienie stamt康 mi widnieje,

 

Gdzie czas i miejsce maj kres sw鎩 wieczny.

13

   Nie, by rado軼i w豉snej przywileje

 

Zwi瘯szy, lecz by blask, co z niej si wy豉nia,

 

M鏬, 鈍iec帷, wyrzec o sobie: »Istniej«,

16

   W bezczasie wiecznym, za granic trwania

 

I pojmowania, z woli swej podmuchu

 

Prami這嗆 nowe stworzy豉 kochania.

19

   Ani te przedtem nie trwa豉 w bezruchu,

 

Bo nie istnia這 ni »przedtem«, ni »potem«,

 

Gdy nad wodami si nios豉 Moc w Duchu.

22

   Jako tr鎩 struny 逝k potr鎩nym grotem,

 

Tak wola bo瘸 wystrzeli豉 w czynie

 

Cia貫m i form, i wraz ich zaplotem.

25

   A jak w krysztale, szkle albo bursztynie

 

Od chwili, kiedy promie je otworzy,

 

Do chwili, kiedy w ich prze廝ocze wp造nie,

28

   Przerwy nie widno, tak tu z r瘯i bo瞠j

 

Dzie這 tr鎩 kszta速ne od razu bez zmiany

 

Ca貫 si, by這, i zupe軟e z這篡.

31

   A r闚nocze郾ie substancjom by dany

 

ζd i to one s stworzenia czo貫m,

 

I w nich jest czysty Akt ufundowany.

34

   Czysta Potencja pod捫y豉 do貫m;

 

Potencja i Akt, w po鈔odku natury

 

圭i郵e z陰czone, osiad造 si spo貫m.

37

   Pisze Hieronim, 瞠 anielskie ch鏎y

 

By造 stworzone na wiele stuleci

 

Przedtem, nim wyszed z r彗 bo篡ch 鈍iat wt鏎y.

40

   Ta sprawa ci si rzetelniej wy鈍ieci,

 

Gdy si rozpatrzysz w tych pisem osnowie,

 

W kt鏎ych si Ducha 安i皻ego 瘸r nieci.

43

   Ale poza tym sam rozum ci powie,

 

疾 niepodobna, by stworzone d德ignie

 

Mia造 tak d逝go istnie bezcelowie.

46

   Gdy si twa baczno嗆 do mej my郵i przygnie,

 

Poznasz, jak by造 stworzone anio造 —

 

Trzecia 膨dz twoich gor帷zka ostygnie.

49

   Nied逝go jednak 鈍ietlanymi ko造

 

Kr捫yli owi duchowie bez b喚du:

 

Cz窷 ich wnet ziemskie sk堯ci豉 篡wio造,

52

   Cz窷 pozosta豉 i swego urz璠u

 

J窸a dope軟ia rozkosz przej皻a

 

I do tej pory nie zwolni豉 p璠u.

55

   Pow鏚 upadku ich by豉 przekl皻a

 

Pycha zbudzona w doskona造m tworze,

 

Co go dzi ziemia swym brzemieniem p皻a.

58

   Ci, kt鏎ych widzisz, uznali w pokorze,

 

疾 to im dobro bo瘸 pomaga豉

 

Wspi望 si na szczytne poznania poro瞠,

61

   Wi璚 te 廝enica ich dzielna si sta豉

 

Zas逝g w豉sn oraz ζsk Bo膨,

 

A wola wzros豉 i pe軟a, i sta豉.

64

   Niechaj me s這wa t prawd ci wdro膨,

 

疾 ζska Boska na stworzenia sp造wa,

 

W miar jak ku niej swe serca otworz.

67

   Je郵i dokona pilnie swego 積iwa

 

Wiedzy, ju rozum tw鎩 sam z siebie zdole

 

Wyrozumowa tajemnic ogniwa.

70

   Lecz 瞠 na ziemi ucz w waszej szkole

 

To o anio堯w niebieskich naturze,

 

疾 maj rozum i pami耩, i wol,

73

   Zatem ci jeszcze wyra幡iej powt鏎z

 

Prawd zepsut wyk豉dem zwodniczem

 

I dzi瘯i m璠rcom okutan w chmurze:

76

   Twory te, odk康 Boga s obliczem

 

Szcz瘰ne, wpatruj si w majestat wieczny,

 

Kt鏎emu nikt si nie ukryje z niczem.

79

   Nie chodz my郵i ich na 瘸den wsteczny

 

Szlak, bo ich jedna my郵 zajmuje zbo積a —

 

Tote pami璚i dar im jest zbyteczny.

82

   好i taki m璠rzec na jawie, rzec mo積a,

 

Co ucz帷, wierzy w tamto lub nie wierzy,

 

Jeno 瞠 w drugim wina bardziej zdro積a.

85

   Po r騜nych 軼ie磬ach tam u was si bie篡,

 

Filozofuj帷, bowiem wami rz康zi

 

Mi這嗆 pozor闚 i pustej lubie篡.

88

   A i to jeszcze w niebie si os康zi

 

Z wi瘯sz pogard, kiedy kto wywraca

 

Pismo, ni gdy w nim po niewoli b陰dzi.

91

   Nie baczy, jak si krwawic op豉ca

 

Prawd siejba w 鈍iecie i jak Pan B鏬 sprzyja

 

Temu, kto za nim korny krok obraca.

94

   Wi璚 by zab造sn望, w ksi璕ach si rozwija

 

W豉sne wymys造, a ksi康z z kazalnice

 

Powtarza; za to Ewangeli mija.

97

   Wi璚: 瞠 si ksi篹yc cofn掖, aby lice

 

S這鎍a skry sob przy Chrystusa skonie

 

I ciemno嗆 spu軼i na ziemskie granice.

100

   Inny, 瞠 przez si stan窸a w zas這nie

 

安iat這嗆, a瞠by mrok rozpostrzec gruby

 

W Hiszpanii, Indach i tam, w judzkiej stronie.

103

   Rzadsi nad Arnem Bindowie i Kuby

 

Ni owe, kt鏎e do kaza si miesza

 

I w pergaminach spisywane duby.

106

   Tymczasem wiernych nie鈍iadoma rzesza

 

Wraca z pastwiska wiatrem napasiona;

 

Lecz nie鈍iadomo嗆 z winy nie rozgrzesza.

109

   Chrystus nie m闚i: »Ponie軼ie nasiona

 

Bredni«, kiedy swe w 鈍iat rozsy豉 ucznie,

 

Lecz da nauce ich mocne bierwiona.

112

   Oni g這sili i jawnie, i hucznie,

 

Bojuj帷 s這wem, aby wiar d德igli:

 

Tarcz z Ewangelii czynili i w堯czni.

115

   Dzi kaznodzieje z baraszek i figli

 

Klec nauk i byle 鄉iech pusty

 

Zbudzi, dm w kaptur, bo celu do軼igli.

118

   Gdyby t逝m wiedzia, co za z這tousty

 

Ptaszek si mie軼i pod mnisz kapic,

 

Ma這 szacowa豚y jego odpusty.

121

   Oni to ziemi takim g逝pstwem syc,

 

疾 nim si pewnym dowodom poruczy,

 

Za lada jak goni obietnic.

124

   Wieprz si 鈍i皻ego Antoniego turzy,

 

A za nim tacy, gorsi ni幢i wieprze,

 

Siej monet, w kt鏎ej mosi康z huczy.

127

   Ale鄉y zeszli z drogi, wi璚 na lepsze

 

Sprawy obr鵵my czas nam pozosta造,

 

Uwag twoj niechaj ch耩 podeprze:

130

   Rzesze anielskie w swych stopniach do chwa造.

 

Tak s przeliczne, 瞠 nie ma j瞛yka

 

Ani wyrazu, co by je nazwa造.

133

   Gdy zwa篡sz, jak w swym proroctwie odmyka

 

Te tajemnice Daniel, pojmiesz snadnie,

 

疾 軼is造ch liczby okre郵e unika.

136

   Kiedy Prami這嗆 w ich natur wpadnie,

 

R騜nymi z ni si sposoby kojarzy,

 

W miar iloma promie闓i ow豉dnie.

139

   A 瞠 za aktem zapatrzenia w twarzy

 

Boskiej wraz skutek kroczy, wi璚 i wst璕a

 

Mi這軼i w ka盥ym inaczej si 瘸rzy.

142

   Patrz, jak rozleg豉 jest Bo瘸 pot璕a,

 

Skoro zwierciade tyle w sobie wszczyna,

 

W ka盥ym na liczne cz窷ci si rozprz璕a,

145

   Mimo to w sobie zostaje jedyna".

<<<                                                                 >>>