Strona g堯wnaGaleriaOpracowaniaLinki

 

DANTE ALIGHIERI - "BOSKA KOMEDIA"

przek豉d: Edward Por瑿owicz

 

Piek這                Czy軼iec                Raj

 

 

RAJ

 

PIE老 I

PIE老 II

PIE老 III

PIE老 IV

PIE老 V

PIE老 VI

PIE老 VII

PIE老 VIII

PIE老 IX

PIE老 X

PIE老 XI

PIE老 XII

PIE老 XIII

PIE老 XIV

PIE老 XV

PIE老 XVI

PIE老 XVII

PIE老 XVIII

PIE老 XIX

PIE老 XX

PIE老 XXI

PIE老 XXII

PIE老 XXIII

PIE老 XXIV

PIE老 XXV

PIE老 XXVI

PIE老 XXVII

PIE老 XXVIII

PIE老 XXIX

PIE老 XXX

PIE老 XXXI

PIE老 XXXII

PIE老 XXXIII

               PIE老 VII

 

Po odej軼iu Justyniana Beatrycze rozprawia o 鄉ierci Chrystusa, o odkupieniu cz這wieka i o niezniszczalno軼i rzeczy stworzonych bezpo鈔ednio przez Boga.

 

 
1

   „Hosanna, 鈍i皻y Pan B鏬 wojownik闚!

 

On w鈔鏚 tych kr鏊estw na anio堯w czole

 

Zapala sob skry szcz瘰nych p這myk闚".

4

   Tak, nie ustaj帷 kr捫y w swoim kole,

 

Zacz窸a niebios bogomy郵ne pienie

 

Dusza w podw鎩n strojna aureol.

7

   W tan posz造 razem wszystkie jasnocienie,

 

Mign窸y niby iskier pob造sk r帷zy

 

I nagle skry這 mi je oddalenie.

10

   A ja m闚i貫m do si wahaj帷y:

 

„Powiedz — m闚i貫m — powiedz twojej 鈍i皻ej,

 

Kt鏎a ci w dusz s這dki nap鎩 s帷zy".

13

   Ale szacunkiem wszystek ow豉dni皻y,

 

Co sprawia, 瞠 dr輳, s造sz帷 „B" lub „ice" —

 

Schyli貫m g這w jak cz貫k snem uj皻y.

16

   Ulitowa豉 si mnie Beatrycze,

 

W krasie u鄉iechu taka urodziwa,

 

疾 os這dzi豉by katusz gorycze,

19

   Rzek豉: „G陰b duszy twej mi si odkrywa:

 

My郵isz, jakim to prawem spada mo瞠

 

Za s逝szn pomst kara sprawiedliwa.

22

   Ja ci w徠pliwo嗆 t rych這 wy這輳,

 

Jeno uwa瘸j pilnie: to s rzeczy

 

Zawieraj帷e wielkie prawdy Bo瞠.

25

   Zrywaj帷 uzd, kt鏎a ma na pieczy

 

Prawy bieg woli, cz貫k nienarodzony,

 

Gubi帷 si, zgubi ca造 r鏚 cz這wieczy.

28

   Odt康 lud ziemi niemoc z這穎ny

 

Przez liczne wieki w ob喚dzie si mroczy,

 

A zesz這 S這wo na ziemskie zagony.

31

   A byt cielesny, kt鏎y by odskoczy

 

Od swego Stw鏎cy, w jedynej Osobie

 

Aktem mi這軼i z B鏀twem si zjednoczy.

34

   Teraz bacz na to, co odkrywam tobie:

 

荑 byt z陰czony ze swoim Podmiotem

 

Dobry i szczery by w stworzenia dobie.

37

   Lecz w豉snowolnie by wygnany potem

 

Z raju, stawszy si Bogu niepos逝szny,

 

Kt鏎y jest drog, prawd i 篡wotem.

40

   Zatem na krzy簑 skon Chrysta katuszny,

 

Je郵i si zwa篡 natur przybran,

 

By ponad wszystkie godziwy i s逝szny.

43

   Ale te wi瘯szej krzywdy nie widziano,

 

Zwa篡wszy godno嗆 cierpi帷ej Osoby,

 

Kt鏎a cz這wiecze wzi窸a na si miano.

46

   Skutek podw鎩ny wynik z tej 瘸這by,

 

B鏬 i 砰dowie s康 przyj瘭i radzi;

 

Niebo rado軼i drgn窸o, smutkiem groby.

49

   Teraz ci poj望 rozum doprowadzi,

 

Jak si to sta這, 瞠 s逝sznie przyj皻a

 

Kara s逝szn si znowu pomst g豉dzi.

52

   Lecz widz: my郵 twa, jeszcze zaprz徠ni皻a

 

Tokiem wywodu, w klub wesz豉 ciasn

 

I czeka, rych這 w瞛e si rozp皻a.

55

   My郵isz: »Com s造sza, to pojmuj jasno;

 

Nie pojm, czemu dobro Bo瘸 chcia豉

 

Zbawienie nasze krwi okupi w豉sn?«

58

   Ten dekret, bracie, przed oczyma cia豉

 

Skryty jest temu, czyja mroczna dusza

 

W ogniu mi這軼i jeszcze nie dojrza豉.

61

   Tej tajemnicy wielu si pokusza,

 

Nie ka盥y pojmie, czemu odkupienia

 

字odkiem wybrana zosta豉 katusza.

64

   Wiedz: ζska Bo瘸, w kt鏎ej nie masz cienia,

 

Pa豉 i b造szczy, a k璠y za鈍ieci,

 

Tam wieczne pi瘯no z siebie wypromienia.

67

   Wszystko, co si z niej bezpo鈔ednio nieci,

 

Jest nie鄉iertelne; 瘸dna moc nie zmywa

 

Cechy, kt鏎a si raz na nim wykwieci.

70

   Wszelaka istno嗆, kt鏎a z niej wyp造wa,

 

Jest na wszem wolna, bo jej nie uciska

 

Sw doczesno軼i 瘸dna rzecz pierzchliwa.

73

   Bardziej jej luba dlatego, 瞠 bliska;

 

Bo ogie 鈍i皻y, co nad 鈍iatem dnieje,

 

W podobnym sobie jaskrawiej wyb造ska.

76

   To s natury ludzkiej przywileje;

 

Je郵i jej tylko jednego zabraknie,

 

Ju dostoje雟two jej kar這wacieje.

79

   W grzech wpad連zy, rych這 wolno軼i u豉knie,

 

To grzech w niej Bo瞠 podobie雟two sk堯ci;

 

Nie rozja郾ione bo篡m 鈍iat貫m — blaknie

82

   I do godno軼i swej p鏒y nie wr鏂i,

 

P鏦i przez skruch nie odzyska maju

 

ζsk, uwi璠貫go w gor帷o軼iach chuci.

85

   Natura wasza we wszystkim rodzaju

 

Swoim zgrzeszy豉 i z tego powodu

 

Straci豉 prawa swe i rozkosz raju.

88

   Zwa teraz pilnie: pomimo zachodu

 

Nie odzyska豉by straconych w這軼i,

 

Wprz鏚 nie przeszed連zy dwojakiego brodu:

91

   Albo 瞠 Pan B鏬 w swej wielkiej lito軼i

 

Odpu軼i豚y jej s逝szne pokaranie,

 

Lub by sam cz這wiek odkupi swe z這軼i.

94

   Teraz-瞠 zapu嗆 廝enice w otch豉nie

 

Tajnik闚, ile zdo豉sz, cz貫k padolny,

 

I daj mym s這wom baczne pos逝chanie:

97

   W granicach w豉dz swych nigdy nie by zdolny

 

Cz這wiek win zmaza ni zni篡 si p鏒y

 

W upokorzeniu, Niebiosom powolny,

100

   Ile wprz鏚 w g鏎 pi掖 si, pe貫n buty;

 

I to jest pow鏚, czemu p堯d cz這wieczy

 

Z mocy zg豉dzenia grzechu by wyzuty.

103

   Wi璚 sam B鏬 musia 酥ieszy pe貫n pieczy,

 

By cz貫ku pe軟i przywr鏂i 篡wota,

 

Z jednym lub dwojgiem tych 鈔odk闚 k'odsieczy.

106

   A 瞠 tym milsza jest mistrza robota,

 

Im si w niej 篡wiej jego duszy t皻na

 

I jego uczu odbija szczodrota,

109

   Wi璚 dobro Bo瘸, kt鏎a swoje pi皻na

 

Nadaje 鈍iatu, obiema sposoby

 

Ludzko嗆 z upadku d德iga by豉 ch皻na.

112

   Od pierwo鈍itu po noc kre郾ej doby

 

Nie by這 sprawy tak nad wszelk miar

 

Szczytnej. Bo oto B鏬 z w豉snej Osoby

115

   Cz貫ku hojniejsz uczyni ofiar,

 

Aby go d德ign掖 i znowu wanieli,

 

Ni gdyby z 豉ski odpu軼i mu kar.

118

   A darmo innym sposobem by celi

 

Wyrokom zado嗆 uczyni do syta,

 

Gdyby sam w ludzk posta si nie wcieli.

121

   Teraz chc jeszcze, by- by豉 odkryta

 

Zas這na jednej tajemnicy 鈍i皻ej:

 

Niech w niej twe oko r闚no z moim czyta.

124

   Powiadasz w sobie: »Cztery elementy

 

I element闚 rozliczne z這瞠nia

 

S skazitelne, a byt ich uj皻y

127

   W granice czasu; jednak瞠 istnienia

 

S tworem r瘯i Bo瞠j; dla tej cnoty

 

By by powinny wolne od zniszczenia«.

130

   Anio造, bracie, i te ko這wroty,

 

W kt鏎ych szybujesz, czyste i 鈍ietlane,

 

By造 stworzone z pe軟i swej istoty.

133

   Ale pierwiastki 篡wio豉mi zwane

 

I wszystkie rzeczy, kt鏎e z nich si bior,

 

Z mocy pochodnych s uformowane.

136

   Stworzone cia這, kt鏎e jest ich kor,

 

Stworzona jest moc, w kszta速owaniu czynna,

 

A tkwi帷a w gwiazdach, kt鏎e tutaj gor.

139

   Dusza zwierz璚a i dusza ro郵inna,

 

Kt鏎a jest z miazgi zrodzona po郵edniej,

 

B造skom i ruchom gwiazd sw istno嗆 winna.

142

   Lecz 篡cie wasze w spos鏏 bezpo鈔edni

 

Tchnie ζska Bo瘸 i rozmi這wywa

 

Tak, 瞠 ju do niej t瘰knicie po wsze dni.

145

   Z tego si dla was argument dobywa

 

O zmartwychwstaniu, je瞠li rozwa瘸,

 

Z czego si wzi窸a cielesna pokrywa,

148

   Gdy Pan B鏬 waszych prarodzic闚 stwarza".

<<<                                                                 >>>