Strona g堯wnaGaleriaOpracowaniaLinki

 

DANTE ALIGHIERI - "BOSKA KOMEDIA"

przek豉d: Edward Por瑿owicz

 

Piek這                Czy軼iec                Raj

 

 

PIEKΜ

 

PIE老 I

PIE老 II

PIE老 III

PIE老 IV

PIE老 V

PIE老 VI

PIE老 VII

PIE老 VIII

PIE老 IX

PIE老 X

PIE老 XI

PIE老 XII

PIE老 XIII

PIE老 XIV

PIE老 XV

PIE老 XVI

PIE老 XVII

PIE老 XVIII

PIE老 XIX

PIE老 XX

PIE老 XXI

PIE老 XXII

PIE老 XXIII

PIE老 XXIV

PIE老 XXV

PIE老 XXVI

PIE老 XXVII

PIE老 XXVIII

PIE老 XXIX

PIE老 XXX

PIE老 XXXI

PIE老 XXXII

PIE老 XXXIII

PIE老 XXXIV

               PIE老 XI

 

Przed wej軼iem do si鏚mego kr璕u Wergili obja郾ia Dantemu rozmieszczenie dusz pot瘼ionych w ostatnich trzech kr璕ach piek豉 i t逝maczy, dlaczego lichwa jest tak wielkim przest瘼stwem wobec Boga.

 

 
1

   Id帷 ok鏊n 軼ie磬 po wiszarze,

 

Co go tworzy造 軼iany w gruz rozbite,

 

Nad okropniejsze przyszli鄉y cmentarze.

4

   Powietrze by這 tak zaduchem syte,

 

Co w przepa軼istej otch豉ni si wszczyna,

 

疾鄉y si skryli za grobow p造t,

7

   Na kt鏎ej napis ryty wypomina:

 

„Tutaj spoczywa papie Anastazy,

 

Zwr鏂ony z drogi prawej od Fotyna".

10

   „Z wolna — Mistrz rzecze — schod幟y mi璠zy g豉zy;

 

Niech nawyknieniem zmys si ubezpieczy,

 

Po czym ju dalej p鎩dziesz bez odrazy".

13

   Na to ja prosz: „A tymczasem k'rzeczy

 

痂ud m innym wynagrodzi zyskiem..."

 

„W豉郾ie — odpowie — to mia貫m na pieczy.

16

   Synu m鎩, w dole pod g豉z闚 urwiskiem

 

Trzy ko豉, jak te, co nam z 鏂z znikaj,

 

Wci捫 zw篹aj帷ym si biegn 這篡skiem.

19

   Wszystkie przekl皻 wype軟ione zgraj;

 

Lecz, by ci potem spojrze wystarcza這,

 

Dowiedz si tutaj, przecz i jak si kaj:

22

   Wszelka z這嗆, kt鏎 niebo obrzydzi這,

 

Celem ma krzywd: zrz康zi j si stara,

 

Godz帷 w drugiego podst瘼em lub si陰.

25

   Lecz podst瘼, cz貫cza jedynie przywara,

 

Jest niezbo積iejszy, tote w ni窺zym kole

 

奸璚z podst瘼ni, kt鏎ych sro窺za kara.

28

   W pierwszym si mieszcz gwa速ownicy kole;

 

Lecz 瞠 gwa速 trzema sposobami chodzi,

 

Wi璚 rozdzielony na troiste pole.

31

   W Boga, bli幡iego lub siebie gwa速 godzi,

 

A to w osoby, m闚i, albo rzeczy,

 

Jako si z dalszej mej tre軼i wywodzi.

34

   Gwa速em zabija si albo kaleczy

 

Bli幡ich osob, a dobra i mienie

 

Po瘸rem gubi, rabuje, niweczy.

37

   St康 skrytob鎩c闚 i morderc闚 cienie,

 

Zbrodni闚, z這dziei oddzieln komor

 

Dosta造 pierwszy kr庵 na posielenie.

40

   Mo瞠 obr鏂i cz這wiek r瘯 skor

 

Na siebie lub sw鎩 maj徠ek; wi璚 spo貫m

 

W drugim okr璕u beznadziejn bior

43

   Ka潯, co si sami rozstaj z pado貫m,

 

Marnuj dobra, trwoni帷 je bez miary,

 

I p豉cz tam, gdzie trzeba by weso貫m.

46

   Gwa速 Bogu zada mo積a brakiem wiary

 

Albo blu幡ierstwy, lub gdy si wyr騜ni

 

Od praw przyrody, lub gardzi jej dary.

49

   Wi璚 w mniejszym kr璕u cech z piekie ku幡i

 

Sodomski znaczon r鏚 i kaorzany,

 

I ten, co Bogu w sercu swoim blu幡i.

52

   Podst瘼, w sumieniu sprawiaj帷y rany,

 

Krzywdzi tak tego, co na wierno嗆 liczy,

 

Jak co ufno軼i nie by warowany.

55

   Ostatni owych jeno wi瞛闚 tyczy,

 

Kt鏎e natura na ludzi nak豉da,

 

Przeto si ko貫m drugim ograniczy

58

   Ob逝d, z這dziejstwa i symonii zdrada;

 

Tu wi璚 pochlebcy, fa連zerze, znachorzy,

 

Rufiani, szachry i inna szkarada.

61

   Poprzedni mi這嗆 przyrodzon morzy

 

I to, co z tak mi這軼i si splata,

 

A co zwi您kami swymi ufno嗆 mno篡.

64

   Wi璚 w mniejszym kole, gdzie jest 鈔odek 鈍iata

 

I k璠y si Dis okropny rozsiada,

 

Zdrajcom wieczysta znaczy si odp豉ta".

67

   „Wyk豉d tw鎩 — rzek貫m —jasno opowiada

 

I jasno dzieli piekielne koliska

 

I lud, co w piek豉 g喚boko軼iach biada.

70

   Lecz powiedz: owi z b這tnego bagniska

 

I kt鏎ych tnie deszcz, i kt鏎ych wiatr gamie

 

I czer, co na si ci庵le kl徠wy ciska,

73

   Czemu w szkar豉tn nie popadli parni,

 

Skoro ich nie ma B鏬 w lito軼i swojej;

 

Je瞠li za ma, sk康 te ich m璚zarnie?"

76

   „Przecz — odpar — my郵 twa w ob喚dzie si znoi,

 

Tak niezwyk陰 z逝d op皻ana?

 

Czyli 瞠 mo瞠 k璠y indziej roi?

79

   Zbieg豉 z pami璚i twojej prawda znana,

 

Kt鏎 ci jasno wyk豉da Etyka,

 

O trzech na這gach, obrzydzeniu Pana?

82

   To niew軼i庵liwo嗆, z這嗆, zwierz璚o嗆 dzika:

 

Jako ta pierwsza mniej Boga obra瘸

 

I przeto z mniejsz kar si spotyka?

85

   Je瞠li dobrze rozum tw鎩 to zwa瘸,

 

Przypominaj帷 razem, kto s owi

 

Cierpi帷y zewn徠rz parnego cmentarza,

88

   Pojmiesz, 瞠 im si odmienne stanowi

 

Miejsce ni zdrajcom; 瞠 kary mniej wstr皻ne

 

Znosz, bo瞠mu wydani gniewowi".

91

   „O S這鎍e, kt鏎e wzroki leczysz m皻ne:

 

Tak mi si umys z twych rozja郾ie z這ci,

 

疾 w nich w徠pienia staj si pon皻ne.

94

   Lecz niech twa dobro — rzek貫m — my郵 wr鏂i

 

I t zawi這嗆 jeszcze mi wy這篡:

 

Jak lichwa z ujm jest bo瞠j dobroci?"

97

   „Ten filozofa b陰d w tobie umorzy —

 

Odpar — wszak nieraz powtarza w swym w徠ku

 

Jako natura bierze 廝鏚這 w bo瞠j

100

   Sztuce, z bo瞠go wynika rozs康ku;

 

A za kto pilnie w Fizyce poszuka,

 

Znajdzie w jej ksi璕ach zaraz na pocz徠ku,

103

   疾 za natur d捫y ziemska sztuka,

 

Jako w mistrzowe ucze d捫y 郵ady;

 

疾 wi璚 jest ona jakby bo瘸 wnuka.

106

   Je郵i na pami耩 zn闚 przywiedziesz rady

 

Z Ksi璕i Rodzaju, wiesz, 瞠 bra wypada

 

Z obu porz康ek 篡cia i zasady.

109

   Za lichwiarz w豉郾ie karno嗆 wypowiada

 

Naturze i tej, co w trop za ni bie篡,

 

Skoro gdzie indziej nadziej zak豉da.

112

   Teraz p鎩d za mn; po酥iesza nale篡;

 

Na horyzoncie ju zamigota造

 

Ryby, nad Kaurem W霩 ju pewnie le篡,

115

   A nam nie t璠y przyjdzie zej嗆 ze ska造".

<<<                                                                 >>>