Strona g堯wnaGaleriaOpracowaniaLinki

 

DANTE ALIGHIERI - "BOSKA KOMEDIA"

przek豉d: Alina 安iderska

 

Piek這                Czy軼iec                Raj

 

 

RAJ

 

PIE老 I

PIE老 II

PIE老 III

PIE老 IV

PIE老 V

PIE老 VI

PIE老 VII

PIE老 VIII

PIE老 IX

PIE老 X

PIE老 XI

PIE老 XII

PIE老 XIII

PIE老 XIV

PIE老 XV

PIE老 XVI

PIE老 XVII

PIE老 XVIII

PIE老 XIX

PIE老 XX

PIE老 XXI

PIE老 XXII

PIE老 XXIII

PIE老 XXIV

PIE老 XXV

PIE老 XXVI

PIE老 XXVII

PIE老 XXVIII

PIE老 XXIX

PIE老 XXX

PIE老 XXXI

PIE老 XXXII

PIE老 XXXIII

               PIE老 VII

 

Beatrycze o wcieleniu i odkupieniu

 

 
1

   - Osanna, sanctus Deus sabaoth

 

superillustrans claritate tua

 

felices ignes horum malachoth.

4

   Tak kiedy g這su d德i瘯i dalej snu豉

 

na swoj nut istota 鈍ietlana,

 

co j podw鎩na jasno嗆 w blaski sku豉,

7

   razem z innymi uwielbi豉 Pana

 

wzlotem tanecznym, i w niebios manowiec

 

w tym roju iskier lecia豉 porwana.

10

   Jam czu zw徠pienie i szepta貫m: Powiedz,

 

powiedz to pani swej. Niech z ust jej pada

 

w twe serce balsam wonny jak ja這wieo.

13

   Ale cze嗆 ona, kt鏎a mn ow豉da,

 

je郵i us造sz bodaj B lub Bice,

 

sk豉nia mi g這w, co jak w 郾ie opada.

16

   Tego nie znios豉 d逝go Beatrycze

 

i wnet rozpocznie, darz帷 mi u鄉iechem

 

takim, i w m瘯ach czu豚y ze s這dycze:

19

   - Wiem nieomylnie, i pragniesz z po酥iechem

 

us造sze, jako by豉 sprawiedliwie

 

pomszczona zemsta s逝szna, acz nie z grzechem.

22

   Ja to rozwi捫 zaraz niew徠pliwie,

 

a ty za s逝chaj, bowiem moje s這wa

 

wyrok ci wielki uka膨 prawdziwie:

25

   Nie chc帷 si podda woli, co dla chowa

 

w璠zidlo, cz貫k 闚 co nie by zrodzony

 

siebie i r鏚 sw鎩 pot瘼ieniem psowa.

28

   St康 rodzaj ludzki w b喚dzie pogr捫ony

 

chorza, niemoc z這穎n, wiek闚 si豉,

 

a S這wo bo瞠 zej嗆 chcia這 w te strony,

31

   aby natur, co si oddali豉

 

od Stworzyciela, z陰czy z Sw Osob

 

czynem mi這軼i, co sama starczy豉.

34

   Teraz bacz, co si wyk豉da przed tob:

 

owa natura, z Tw鏎c swym z陰czona,

 

cho dobra, szczera przed grzechu 瘸這b,

37

   lecz sama przez si by豉 wyp璠zona

 

z raju dlatego, 瞠 si oderwa豉

 

i z drogi prawej i z wieczno軼i 這na.

40

   M瘯a wi璚 krzy瘸, kt鏎ej si podda豉,

 

je郵i natur uwa瘸my sobie,

 

s逝sznie si bardzo onej nale瘸豉.

43

   Lecz gdy obr鏂i si my郵 ku Osobie,

 

kt鏎a cierpia豉 w tej naturze skryta,

 

nikt krzywdy w gorszym nie widzia sposobie.

46

   St康 jednej rzeczy warto嗆 rozmaita:

 

i B鏬 i 砰dzi uciesz si zgonem,

 

dr篡 ode ziemia, a niebo powita.

49

   Nie zda- si teraz niewyt逝maczonym,

 

gdy s造szysz, jako zemsta sprawiedliwa

 

s逝sznie pomszczona by豉 czynem onym,

52

   lecz widz, jak tw鎩 umys si wyrywa

 

z onej trudno軼i, co go w瞛貫m mota,

 

i rada przerwa go twa ch耩 瘸rliwa.

55

   M闚isz: „tu widz, w czym rzeczy istota,

 

lecz nie rozumiem, czemu tak drog

 

Bogu odkupi nas przysz豉 ochota?..."

58

   Tej tajemnicy, bracie m鎩, nie mog

 

przebi niczyje oczy, je郵i dusza

 

jest niedojrza豉 w mi這軼i u kogo.

61

   Zaprawd jednak, skoro si porusza

 

t spraw cz瘰to, a rozumie ma這,

 

powiem, co drog t obra przymusza.

64

   ζskawo嗆 bo瘸 (od kt鏎ej odsta這

 

wszystko co ziemskie) p這n帷 w sobie, mno篡

 

blaski, gdzie wieczne pi瘯no zaja郾ia這.

67

   To, co wprost od Niej istno嗆 swoj tworzy,

 

nie ma ju ko鎍a, bowiem si nie zmywa

 

Jej pi皻no, gdy raz piecz耩 Sw po這篡.

70

   To, co wprost od Niej na kszta速 deszczu sp造wa,

 

wolne jest ca趾iem, bowiem nie podlega

 

woli 瘸dnego dalszego tworzywa.

73

   Tym Jej za milsze, im wi璚ej dostrzega

 

w nim podobie雟twa z Sob, bowiem 瘸ry

 

鈍i皻e naj篡wiej w takim si spostrzega.

76

   Wszystkich tych rzeczy najbogatsze dary

 

dosta r鏚 ludzki; gdy czego nie stanie,

 

szlachetno嗆 duszy nie dosi璕a miary.

79

   Grzech tylko wolno嗆 jej zabra jest w stanie,

 

do Najwy窺zego Dobra niepodobn

 

czyni帷, gdy 豉ski zdj掖 promieniowanie.

82

   I w dawn godno嗆 ju nie b璠zie zdobn,

 

gdy nie zape軟i pustki, co powsta豉

 

przez zdro積 rozkosz, pokut sposobn.

85

   Wasza natura, co zgrzeszy豉 ca豉

 

w swoim nasieniu, dostoje雟two one

 

razem z ogrodem rajskim postrada豉.

88

   Ni je odzyska mo瞠... wyostrzone

 

zwr鵵 jeno my郵i... 瘸dn drog, gdy nie

 

przejdzie przez jedn z dw鏂h, co otworzone:

91

   Albo B鏬 przez Sw uprzejmo嗆 jedynie

 

wybaczy wszystko, albo cz貫k sam z siebie

 

zado嗆 uczyni za swe b喚dy... Ninie

94

   wyt篹aj oko poprzez otch豉 w niebie

 

najwy窺zej wiedzy, ile ci starczy這

 

mocy, by s這wa me wnikn窸y w ciebie...

97

   Nie m鏬 ci cz這wiek w豉sn swoj si陰

 

zado嗆 uczyni, bowiem tak g喚boko

 

pos逝sze雟two go potem nie zni篡這,

100

   jak wprz鏚 zuchwalstwem chcia si wznie嗆 wysoko,

 

toc jest przyczyna, dla kt鏎ej nie zdo豉

 

nikt zado嗆 czyni z t ziemska pow這k.

103

   Przeto B鏬 jeno sam cz貫ka powo豉,

 

aby mu pe軟i przywr鏂i 篡wota

 

przez jedn z dr鏬 tych, lub obie pospo豉.

106

   Ze za tym wi瘯sza do dzie豉 ochota

 

samego tw鏎cy, im si w nim oka瞠

 

wi璚ej skarb serca cenny na kszta速 z這ta,

109

   wi璚 Dobro, w 鈍iata rozlana obszarze,

 

rado嗆 znalaz豉 w tym, by wam pomocy

 

przez wszystkie drogi Swe u篡czy w darze.

112

   Od dnia pierwszego do ostatniej nocy

 

na 瘸dnej z dr鏬 tych nie by這, ni b璠zie,

 

dzia豉nia r闚nej pi瘯no軼i i mocy.

115

   B鏬 si hojniejszy okaza w tym wzgl璠zie

 

daj帷 sam Siebie, aby cz貫ka zbawi,

 

ni gdy na tronie przebaczenia si璠zie.

118

   畝den by inny spos鏏 nie by sprawi

 

takiej odp豉ty, gdyby si Syn Bo篡

 

nie by poni篡, gdy si w ciele zjawi.

121

   Teraz twej ch璚i jeszcze si przysporzy

 

wiadorno嗆 nowa, kt鏎望 tak wywiod,

 

aby tu widzia jak i ja, nie gorzej.

124

   M闚isz: wszak widz ogie, widz wod,

 

ziemi, powietrze i co z nich z這穎ne,

 

瞠 byt im kr鏒ki dany przez przyrod,

127

   a wszak te rzeczy by造 te stworzone?...

 

Za, je郵i s堯w mych sens nie ma by sprzeczny,

 

winny by zosta zepsuciem nietknione.

130

   Anieli, bracie, i 闚 kraj serdeczny,

 

k璠y si znalaz, od razu powstali

 

tak jak s dzisiaj w swej postaci wiecznej.

133

   Lecz te 篡wio造, co鄉y wymieniali,

 

i wszystkie rzeczy, kt鏎e z nich si tworz,

 

ze stworzonego byt sw鎩 czerpi dalej.

136

   R瘯 materia ich stworzona bo膨,

 

stworzona si陰, co moc tw鏎cz daje

 

tym gwiazdom, kt鏎e si wko這 nich mno膨

139

   Dusza zwierz璚a i ro郵in dostaje

 

si喚 篡wotn z jasnego promienia

 

tych boskich 鈍iate, gdzie ruch nie ustaje,

142

   lecz wasze 篡cie wysz這 prosto z tchnienia

 

Wiecznej Rozkoszy, co je tak zachwyca,

 

i dar ci庵貫go sk豉da w nim pragnienia.

145

   St康 za wywiedziesz ju prosto, jak 鈍ieca,

 

cia zmartwychwstanie, gdy rozwa篡sz lepiej,

 

jako z postaci pierwszego rodzica

148

   i matki, ludzkie si cia這 ulepi.

<<<                                                                 >>>