Strona g堯wnaGaleriaOpracowaniaLinki

 

DANTE ALIGHIERI - "BOSKA KOMEDIA"

przek豉d: Alina 安iderska

 

Piek這                Czy軼iec                Raj

 

 

RAJ

 

PIE老 I

PIE老 II

PIE老 III

PIE老 IV

PIE老 V

PIE老 VI

PIE老 VII

PIE老 VIII

PIE老 IX

PIE老 X

PIE老 XI

PIE老 XII

PIE老 XIII

PIE老 XIV

PIE老 XV

PIE老 XVI

PIE老 XVII

PIE老 XVIII

PIE老 XIX

PIE老 XX

PIE老 XXI

PIE老 XXII

PIE老 XXIII

PIE老 XXIV

PIE老 XXV

PIE老 XXVI

PIE老 XXVII

PIE老 XXVIII

PIE老 XXIX

PIE老 XXX

PIE老 XXXI

PIE老 XXXII

PIE老 XXXIII

               PIE老 III

 

Kt鏎zy nie dochowali 郵ub闚. Piccarda Donati. Cesarzowa Konstancja.

 

 
1

   To s這鎍e, kt鏎e najpierw mi do 這na

 

rzuci這 zasiew mi這軼i, ods豉nia

 

przede mn prawdy cudowne znamiona.

4

   Ja za przez prawe i szczere wyznania

 

chc帷 si do reszty oczy軼i, podnosz

 

ju 鄉ielej czo這, co si na p馧 sk豉nia.

7

   Lecz oto nowych widok闚 rozkosze

 

oczy me ci庵n, staj帷 si przyczyn,

 

瞠 me skupione my郵i zn闚 rozprosz.

10

   Tak jak od szyby, co w niej blaski gin,

 

lub od w鏚 jasnych prze廝oczystej toni,

 

co lekkie nad dnem nieg喚bokim p造n,

13

   zarys lic naszych widny jak na d這ni,

 

jednak niewiele si bardziej odznacza,

 

ni瞠li per豉 na 郾ie篡stej skroni,

16

   taki mi wieniec twarzy tu otacza,

 

a b陰d przeciwny ni onego, co si

 

rozkocha w zdroju, my郵 m przeinacza.

19

   Ledwom je ujrza i s康z帷, 瞠 to si

 

jeno odbija, obr鏂i貫m oczy,

 

szukaj帷 wzrokiem, gdym nie m鏬 po g這sie.

22

   Ale nie widz nic, wi璚 si zatoczy

 

spojrzenie w stron przewodniczki mi貫j,

 

co jej wzrok u鄉iech rozja郾i uroczy.

25

   - Nie dziw si, i mi twe rozweseli造

 

zdumione oczy - rzek豉 mi - albowiem

 

my郵i twe prawdy jeszcze nie chwyci造,

28

   jeno, jak zwykle, kr捫 nad pustkowiem.

 

Prawdziweci s te istoty, co je

 

ogl康asz (czemu takie, zaraz powiem),

31

   m闚 tedy z nimi, a niech serce twoje

 

wierzy, i tu s, bo nie dochowa造

 

郵ub闚, i w blasku tkwi jak muszek roje.

34

   Ja za do onej, kt鏎ej mi si zda造

 

lica przychylne, przem闚i duszyczki,

 

jak ten, kim zbytnie ch璚i ow豉da造:

37

   - 0, duszo dobrze zrodzona, promyczki

 

鈍i皻ej mi這軼i ch這n帷a powoli

 

w serce ju pr騜ne od ziemskiej nawyczki!

40

   S這dko mi b璠zie, je郵i zadowoli

 

twoja mi dobro m闚i帷 mi twe imi

 

i r鏚, gdy prawo to 鈍i皻e pozwoli.

43

   Ta za z u鄉iechem: - Ch皻nie powiem, gdy mi

 

pytasz, albowiem nikt nam tu nie wzbrania

 

godziwych pragnie, co je niebo przyjmie.

46

   W tym, jak we wszystkim, pe軟e mi這wania

 

Najwy窺ze Dobro wedle Siebie 篡czy

 

ca陰 mie dworni i tak j nak豉nia.

49

   Na 鈍iecie habit siostrzyczki dziewiczej

 

nosi豉m; tu mi upi瘯szy豉 wzgarda

 

rzeczy doczesnych i 鈍iata s這dyczy,

52

   lecz patrz, a poznasz, i瞠m jest Piccarda;

 

jak inne duchy te b這gos豉wione

 

tu mam przebywa, gdzie blask 鈍i皻y 瘸r da.

55

   Pragnienia nasze jeno o篡wione

 

Ducha 安i皻ego mi這軼i, jedyn

 

rozkosz znajduj, gdy w Nim rozp造nione.

58

   W onej za sferze, co ci si nizin

 

zdaje, dlatego by nam przeznaczono,

 

瞠鄉y si 郵ub闚 przed 鄉ierci godzin

61

   zrzek造. Ja do niej: - Lica wasze p這n

 

blaskiem niebia雟kim, co was przeistoczy

 

tak, i ziemskiego nic w was nie ma pono.

64

   Przeto ci moje nie pozna造 oczy,

 

ale s堯w twoich odd德i瘯, ciebie 篡wej

 

obraz przede mn postawi uroczy.

67

   Lecz powiedz: ka盥y z was, co tu szcz窷liwy,

 

zali nie pragnie w inn p鎩嗆 dziedzin,

 

by widzie druh闚, albo wi瘯sze dziwy?

70

   Z lekka u鄉iechnie si na to, nowin

 

tak mi m闚i帷 szcz瘰na, jak w po瘸rze

 

pierwszych mi這wa dziewcz徠ko niewinne:

73

   - Bracie m鎩, 鈍i皻a mi這嗆 pragn望 ka瞠

 

tego jedynie, co ju duch obaczy,

 

i nic ponad to, co tu mamy w darze.

76

   Gdyby si wy瞠j lot pragnie zahaczy,

 

to ch璚i nasze by造by w niezgodzie

 

z wol Onego, co nas tu naznaczy.

79

   Nie ujrzysz bowiem w onych k馧 pogodzie

 

nikogo, co by w szcz窷ciu niepoj皻ym

 

kochania nie czu si jak ryba w wodzie.

82

   Przeciwnie: w onym bytowaniu 鈍i皻ym

 

jednoczy nam si trzeba z wol bo膨,

 

i nasza w豉sna ginie w niej ze szcz皻em.

85

   Jakie si przed kim niebiosa otworz,

 

takimi cieszy si, jak w szcz窷ciu Swojem

 

Kr鏊 nasz, co w nas si ch璚i Jego mno膨.

88

   Jego za wola dla nas jest pokojem,

 

onym jest morzem, co ku niemu p造nie

 

to, co Sam stworzy boskich natchnie strojem.

91

   Poj掖em w闚czas, jak w ka盥ej dziedzinie

 

niebios raj mie軼i si i jako ζska

 

r騜ne zna drogi, nie jedn jedynie.

94

   Lecz, jak to bywa kiedy smak ug豉ska

 

jedno, za drugie zn闚 n璚 豉kocie,

 

lub jak chce dziecko bajki do obrazka,

97

   tak i ja wyraz da貫m swej ochocie,

 

by wiedzie, jaka by豉 ta osnowa,

 

co na niej szpulka usta豉 w robocie.

100

   - 砰cie bez skazy, cnota nadwiekowa

 

rzecze - podnios造 do najwy窺zej chluby

 

niewiast, co dzi 鈍iat jej zakon chowa.

103

   Bo a do chwili zgonu Ten, co 郵uby

 

ka盥e przyjmuje mi這軼i natchnione,

 

we 郾ie i jawie przy niej by jej Luby.

106

   By i嗆 w jej 郵ady, przywdzia jej zas這n,

 

chocia m這dziuchna, uciek豉m od 鈍iata

 

i zaprzysi璕豉m 篡, gdzie czyste one.

109

   Ledwo si b這gich wr鏒 zawar豉 krata,

 

ludzie niedobrzy, co si wdarli si陰,

 

porw mi, sro窺i ni幢i r璚e kata.

112

   ...B鏬 widzi, jakie potem 篡cie by這!...

 

Ona za druga, co tutaj na prawo

 

przy moim boku l郾i jasno軼i mi陰,

115

   to, co ja, z r闚n rzec mo瞠 podstaw:

 

mniszeczk by豉 i jej te zerwano

 

z czo豉 zawicie 鈍i皻e r瘯 krwaw.

118

   Lecz, gdy na 鈍iat j wiod這 sm皻ne wiano

 

wbrew woli w豉snej i wbrew tolerancji,

 

w sercu chowa豉 czysto嗆 nieskalan,

121

   duch ci to bowiem jest wielkiej Konstancji,

 

co w cezarowym 這簑 za powija

 

onego w豉dc, kt鏎y dobrze znan ci.

124

   Tak przem闚i豉 i Ave Maria

 

酥iewa pocz窸a, a 酥iewaj帷 znik豉,

 

jak na g喚binie ci篹ar z oczu mija.

127

   Wzrok m鎩 bieg za ni, lecz si wnet uwik豉

 

w sieciach jasno軼i, a go zn闚 zachwyca

 

widok mej pani, ale nieprzywyk豉

130

   w takich blask ogni spogl康a 廝enica

 

nie mog豉 w pierwszej chwili znie嗆 tej 逝ny

 

co ni ja郾ia造 Beatryczy lica

133

   i sta貫m milcz帷, jak bez g這su struny...

<<<                                                                 >>>